Zapraszam do sklepu szefkuchni
Składniki:
- silikonowa forma kwadratowa
-1 szkl. mąki
-1 szkl. cukru
-1 szkl. kaszy mannej
-1 kostka masła
- 1,5 kg jabłek
- 1 łyżeczka proszku do pieczenia
- 2 łyżeczki cynamonu
Sposób przygotowania:
W misce mieszamy wszystkie suche składniki. Jabłka obieramy i ścieramy
na tarce. Na dno silikonowej formy wsypujemy 1/3 suchych produktów,
następnie wysypujemy połowę startych jabłek. Na to wysypujemy kolejną
1/3 suchych produktów i ostatnią część startych jabłek. Następnie,
wysypujemy resztę suchych produktów oraz kroimy masło w cienkie
plasterki i układamy na cieście. Wszystko zapiekamy przez godzinę w
piekarniku rozgrzanym do 170 stopni.
Smacznego! (Źródło)
porady-i-ofery
środa, 22 lutego 2017
czwartek, 16 lutego 2017
Gadżet
Gadżet (ang./fr. Gadget) – wymysł, przyrząd, urządzenie. Niewielki przedmiot, czasem niepełniący funkcji użytkowej. Gadżetami mogą być reklamówki, figurki, podstawki, przyciski do papieru, długopisy, breloczki, itp. Gadżet oznacza również nowe urządzenie techniczne o kwestionowanej funkcjonalności lub użyteczności[1]. W Prywatnym leksykonie współczesnej polszczyzny występuje określenie durnostojki.
W połowie XIX w., w potocznym slangu marynarskim, słowo gadjet oznaczało niewielki mechanizm lub część statku, których brakowało bądź o których zapomniano
Gadżety mogą być wykorzystywane przez firmy lub instytucje w celach promocyjnych i reklamowych(źródło)
Interesują cię gadżety? Zapraszam do sklepu.
W połowie XIX w., w potocznym slangu marynarskim, słowo gadjet oznaczało niewielki mechanizm lub część statku, których brakowało bądź o których zapomniano
Gadżety mogą być wykorzystywane przez firmy lub instytucje w celach promocyjnych i reklamowych(źródło)
Interesują cię gadżety? Zapraszam do sklepu.
wtorek, 14 lutego 2017
Historia pożyczek
Chcesz szybką pożyczkę? kliknij tu
Współczesny świat żyje na kredyt - pieniądze pożyczają zwykli ludzie, firmy, instytucje, a nawet kraje. Słowa: kredyt, pożyczka, chwilówka funkcjonują w codziennej rzeczywistości zarówno w sferze wielkich finansów, jak i przeciętnego zjadacza chleba.
Bez dodatkowego finansowania trudny byłby rozwój gospodarki, nauki i kultury. Pożyczanie pieniędzy jest jednym z determinantów rozwoju cywilizacji, a zostało zapoczątkowane wieki temu.Pożyczanie stare jak ludzkość
Ludzie prawdopodobnie od zawsze pożyczali sobie różne dobra i co ciekawe, dość szybko uznali, że w zamian za taką usługę należy im się wynagrodzenie. W starożytności gdy pożyczano krowę, oczekiwano jej zwrotu wraz z przychówkiem, zaś za pożyczone ziarno zabierano także część plonów. Ówcześni bogacze egipscy, greccy i rzymscy chętnie udzielali pożyczek potrzebującym, zaś nierzetelnych dłużników karali niewolnictwem, wygnaniem lub nawet śmiercią. Początkowe kredyty towarowe z czasem przeobraziły się w pożyczki udzielane w kruszcu, a potem także w lokalnie wybijanych monetach.
Udzielaniem pożyczek zajmowała się bogata arystokracja, sprytni lichwiarze i banki, które zaczęły powstawać już w XII w. p.n.e. Dopiero upadek Cesarstwa Rzymskiego zatrzymał rozwój bankowości, zaś na spadek popularności pożyczek w średniowieczu wpłynęła rosnąca w siłę religia chrześcijańska, która otwarcie sprzeciwiała się pożyczaniu pieniędzy na procent. Ponowny rozwój pożyczek odnotowuje się dopiero w XII w. n.e., kiedy to organizatorzy wypraw krzyżowych potrzebowali na swoje podróże ogromnych ilości pieniędzy. Sto lat później zaczęły powstawać w miastach włoskich (Genui, Florencji, Mediolanie) banki handlowe, które na dużą skalę zaczęły przyjmować depozyty i udzielać kredytów głównie kupcom.
Rozwój handlu i przemysłu a potrzeby pożyczkowe
Wraz z gwałtownym rozwojem handlu, zwłaszcza w XVI w. (m.in. w wyniku odkryć geograficznych) , zaczęły powstawać banki w całej Europie. Szczególną rolę odegrał bank w Amsterdamie, który pożyczał pieniądze krajom na pokrycie deficytu budżetowego. Z kolei banki angielskie przyczyniły się do rozwoju wielu przedsiębiorstw i fabryk podczas rewolucji przemysłowej, udzielając im zarówno krótkoterminowych pożyczek, jak długoterminowych kredytów inwestycyjnych.
Rozwijający się przemysł w XVIII i XIX w. potrzebował wielu rąk do pracy, najlepiej tych najtańszych. Ówcześni robotnicy pracowali w ciężkich warunkach za głodowe pensje, które nie wystarczały na godziwe przeżycie. Brak pieniędzy u amerykańskich robotników został zauważony przez prywatnych lichwiarzy, którzy w XIX w. wymyślili Payday Loans, czyli dzisiejsze chwilówki. Nie mogąc uzyskać pożyczki w banku, robotnik chętnie sięgał po krótkoterminową chwilówkę, którą musiał spłacić w dniu wypłaty kolejnego wynagrodzenia. Idea takich krótkoterminowych pożyczek przetrwała do dzisiaj z tą różnicą, że współczesne chwilówki udzielane są przez Internet.
Uregulowanie rynku bankowego i współczesny świat pożyczek
Pierwsza połowa XX wieku przyniosła kryzysy gospodarcze oraz zawieruchy wojenne, które pozbawiły majątku wielu ludzi. Ogromne potrzeby kapitałowe odczuwali wszyscy, począwszy od zwykłych ludzi, przez przedsiębiorców, na wyniszczonych krajach skończywszy. Konieczne było uregulowanie działalności banków i zmiana zasad zabezpieczania depozytów oraz udzielania kredytów. Banki narodowe zyskały funkcje kontrolne i emisyjne, powstały też potężne instytucje bankowe o zasięgu międzynarodowym.
Obecnie udzielaniem kredytów zajmują się wyłącznie banki, lecz jednocześnie istnieje ogromny rynek pożyczek gotówkowych udzielanych przez firmy i osoby prywatne. Dynamicznie rozwijają się także szybkie chwilówki przez Internet (takie jak szybkagotowka.pl) oraz pożyczki społecznościowe. I co ciekawe, współcześnie obowiązujące zasady udzielania kredytów i pożyczek są takie same jak 2000 lat temu, i zapewne nie zmienią się przez kolejne stulecia.
poniedziałek, 13 lutego 2017
Kto wynalazł oponę ?
Zapraszam do sklepu z oponami
Za „ojca” opony uznaje się Anglika, Charlesa Goodyeara, który wynalazł proces produkcji gumy i wulkanizacji kauczuku. To jemu zawdzięczamy w dużej mierze współczesne opony, choć od czasu ich wynalezienia minęło 175 lat. Jak wyglądały pierwotnie opony?
U zarania dziejówKoło zostało wynalezione najprawdopodobniej 3,5 tys. lat przed naszą erą w Mezopotamii i przetrwało w zasadzie w niezmienionej formie do czasów współczesnych. W okresie życia ludzi pierwotnych nie znano jednak opon, ale na koło naciągano zwierzęce skóry, dzięki czemu łatwiej pokonywało przeszkody. Prawdziwe opony wynaleziono z mleczka kauczukowego w XIX wieku, dokładnie w 1839 roku, kiedy to Charles Goodyaer dokonał przełomowych odkryć dotyczących gumy. W roku 1846 Robert William Thompson opatentował zaś dętkową oponę pneumatyczną, a w 1888 roku B.J. Dunlop wynalazł oponę pneumatyczną dętkową do roweru. Już w trzy lata później na bazie tego wynalazku E. Michelin wynalazł rozbieralną oponę pneumatyczną, a w latach 1922-1924 naukowcy pokazali pierwsze opony wysoko i niskociśnieniowe.
Równolegle z wynalezieniem nowej konstrukcji opony postępowały prace nad zastąpieniem naturalnego kauczuku jego syntetyczną postacią. Dokonano tego w 1909 roku w Niemczech. Przemysłową metodę wytwarzania syntetycznej gumy wynalazł Friedrich Hofmann, niemniej generowała ona zbyt duże koszty i była mało wydajna. Syntetyczną gumę starali się wynaleźć Amerykanie. Udało się to w 1940 roku, kiedy to naukowiec z firmy B.F. Goodrich stworzył wersję syntetycznej gumy – Ameripol. W ciągu pięciu kolejnych lat do produkcji masowej wprowadzono pierwsze dętki z syntetycznego kauczuku.
niedziela, 12 lutego 2017
Sport w dobie średniowiecza.
Serdecznie zapraszam do sportowego sklepu.
Okres średniowiecza datujący się od upadku Cesarstwa Rzymskiego tj. roku
476 do końca XV wieku jest okresem rozkwitu chrześcijaństwa, a zarazem
upadku kultury fizycznej. Kościół głosił, że dbałość o rozwój fizyczny
ciała i o jego piękno jest rzeczą grzeszną. Zdrowie duszy a nie ciała
było w surowej ideologii chrześcijańskiej rzeczą najważniejszą.
Człowiek posiada jednak naturalną potrzebę ruchu i ta potrzeba nie była
kwestionowana. Młodzi i starsi uprawiali biegi, pływanie i polowanie. Popularna była gra w piłkę, kości , żeglarstwo i rybołówstwo. Rycerze na dworach pana średniowiecznego zaprawiali się w ćwiczeniach w bieganiu, mocowaniu, w skakaniu i pływaniu a przede wszystkim uczyli się jeździć konno w pełnej zbroi i z bronią. Rycerze lubili popisywać się swoimi umiejętnościami, sprawnością i siłą. Stąd popularność w tym czasie turniejów rycerskich. Turnieje odbywały się na dworach książąt i królów , były uroczyste, starannie przygotowane a o ich terminach wiedziano kilka miesięcy naprzód. Mógł wziąć w nich udział każdy rycerz. Najbardziej atrakcyjnym punktem turnieju była walka dwu przeciwnych ugrupowań. Każda drużyna liczyła od 20 do 30 osób. Byli to rycerze na koniach. W takich walkach często zdarzały się wypadki śmiertelne. Mniej niebezpieczne były walki dwu rycerzy, z których każdy chciał ugodzić przeciwnika kopią w głowę lub tułów. Walki rycerskie w niektórych krajach w okresie średniowiecza odbywały się również na wodzie, w łodziach zazwyczaj pięcioosobowych.
W średniowieczu rozwijają się niektóre sporty wywodzące się z
dawnych zapasów o charakterze rytualnym jak na przykład sumo w Japonii czy
odbijanie drewnianą rakietą piłki z piórami/odpowiednik dzisiejszego
badmintona/. Mnisi buddyjscy propagują natomiast indyjskie ćwiczenia ciała i ducha pod nazwą yogi /dzisiejsza joga/.(Źródło)
Okres średniowiecza datujący się od upadku Cesarstwa Rzymskiego tj. roku
476 do końca XV wieku jest okresem rozkwitu chrześcijaństwa, a zarazem
upadku kultury fizycznej. Kościół głosił, że dbałość o rozwój fizyczny
ciała i o jego piękno jest rzeczą grzeszną. Zdrowie duszy a nie ciała
było w surowej ideologii chrześcijańskiej rzeczą najważniejszą.
Człowiek posiada jednak naturalną potrzebę ruchu i ta potrzeba nie była
kwestionowana. Młodzi i starsi uprawiali biegi, pływanie i polowanie. Popularna była gra w piłkę, kości , żeglarstwo i rybołówstwo. Rycerze na dworach pana średniowiecznego zaprawiali się w ćwiczeniach w bieganiu, mocowaniu, w skakaniu i pływaniu a przede wszystkim uczyli się jeździć konno w pełnej zbroi i z bronią. Rycerze lubili popisywać się swoimi umiejętnościami, sprawnością i siłą. Stąd popularność w tym czasie turniejów rycerskich. Turnieje odbywały się na dworach książąt i królów , były uroczyste, starannie przygotowane a o ich terminach wiedziano kilka miesięcy naprzód. Mógł wziąć w nich udział każdy rycerz. Najbardziej atrakcyjnym punktem turnieju była walka dwu przeciwnych ugrupowań. Każda drużyna liczyła od 20 do 30 osób. Byli to rycerze na koniach. W takich walkach często zdarzały się wypadki śmiertelne. Mniej niebezpieczne były walki dwu rycerzy, z których każdy chciał ugodzić przeciwnika kopią w głowę lub tułów. Walki rycerskie w niektórych krajach w okresie średniowiecza odbywały się również na wodzie, w łodziach zazwyczaj pięcioosobowych.
W średniowieczu rozwijają się niektóre sporty wywodzące się z
dawnych zapasów o charakterze rytualnym jak na przykład sumo w Japonii czy
odbijanie drewnianą rakietą piłki z piórami/odpowiednik dzisiejszego
badmintona/. Mnisi buddyjscy propagują natomiast indyjskie ćwiczenia ciała i ducha pod nazwą yogi /dzisiejsza joga/.(Źródło)
sobota, 11 lutego 2017
Jak w starożytności zapobieli krzywdzenie dzieci przez kamienne zabawki?
W starożytności kamienne zabawki robiły często krzywdę dzieciom, W Egipcie starożytnym zaczęły powstawać zabawki z tkaniny.Pierwsza szmaciana lalka miała na sobie sukienkę, biżuterie, a nawet włosy na głowie i indywidualne rysy twarzy. Jej kończyny były ruchome. Były już znane gry planszowe, takie jak:Warcaby. (Źródło tekstu)
Zabawki możesz kupić w supermisio. Zapraszamy do sklepu.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)

